awan…
mungkinkah aku seperti mu, menangis sepuasnya tanpa malu, marah sesukamu tanpa menghiraukan sekitarmu..?!
wajah mu putih,lembut, memendarkan keceriaan yang kadang singkat berganti kelabu, mengalutkan hati ku..
kau bebas pergi kemanapun kau ingin, berarak searah tiupan angin, berlari bergulung melintas seribu pulau, seantero jagat ini..
sebenarnya apa yang kau cari, apa kau masih bingung dengan hidupmu?!
keceriaan mu yang singkat tergantikan kemuraman menghadirkan seribu tanya di akalku, akal manusia yang jauh dari sempurna..
awan..ceritakan padaku semua kebungkamanmu selama ini..
terima kasih, kau telah memberi ku inspirasi untuk menulis puisi yang masih jauh dari acungan jempol…
kok jauh dari acungan jempol tema puisinya bagus loh tapi pesanku jangan jadi awan itu yang tak punya pendirian dan sikap teguh………… oceh!